1- سبب زیادشدن نعمت ها می گردد

2- مایه ناراحتی شیطان لعن می شود

3- سبب می شودحضرت صاحب الاامر«عج»درحق او دعا کندودعا اوکلید گشایش هرخیروشریاست.   

4- طولانی شدن عمر راسبب میشود

5- خداوندمتعال درعبادت اورا تاییدمی فرماید                                                   

6- موجب شفاعت حضرت فاطمه «س» در روز قیامت می شود

7- موجب بالا رفتن درجات فرد در بهشت برین می گردد

8- فرج مولایمان حضرت حجت «ع» زود تر واقع میگردد

و......................

از مواقعی که دعا برای تعجیل در فرج به آن تاکیدشده است و برآنان ازآیات وروایات وشواهدی هست به مواقع زیر میتوان اشاره نمود.  

1- بعد از هر نماز واجب.

2- بعداز نماز ظهر.

امام صادق امام«ع» فرمود:هر کس بعداز نماز صبح وظهرصلوات بگوید«  او نمی میرد تا این که قائم آل محمد را دیدارکند.»

3- بعد از نماز عصر.

4- بعد از نماز صبح .

  دلیل بر این امر حدیثی بود که درنماز ظهر از امام صادق «ع»نقل شده.

«از سحر تا طلوع دعا کنید،زیرا بدون شک در این هنگام درهای آسمان گشوده شده وبادهای رحمت ورزیدن گرفته ورزق ها تقسیم شده وحوائج بزرگ بر آورده میگردد»

5- بعد از هر دو رکعت از نماز شب.

6- هر صبح وشام .

امام صادق «ع»درحدیثی میفرماید « هرکس چهل صبح این دعا «عهد»رابخواند ،او از انصار ویاران امام زمان «ع»خواهد بود.»

7- آخرساعات هر روز .  به روایاتی ......

8- روزهای پنجشنبه هر هفته.در روایاتی امده است دررو پنجشنبه کارها واعمال بر پیغمبر اکرم «ص» وامامان معصوم «ع»عرضه میگردد وحضرت مهدی «عج»درروز پنجشنبه برای دوستان خویش دعا می کند.

9- شب جمعه. از آنجاکه جمعه به ولی «عج»اختصاص دارد ،بنابراین شایسته وسزاوار که درشب جمعه وروز آن برای صاحب این روزدعا شود.

10-  روز نوروز. درگاه خداوندمتعال تاگید وبدان سفارشاست

11- روزعرفه. روزعرفه ازایام عظیم است اگرچه به اسم عید نامیده نشده است روزی است که حق تعالا بندگان خویش رابه عبادت وطاعت خود خوانده .

و.......................

آخر من دید محدودی از مظلومیت داشتم و بر مبنای آن دید محدود ، می پنداشتم تنها کسانی مظلوم هستند که از نظر ظاهری و مادی و یا بدنی حقوق آنها پایمال شده باشد . به همین خاطر در مورد ائمه اطهار تنها نماد مظلومیت آنها برای من، همان فشارهای بدنی و ظاهری بود که در قالب شهادت آن بزرگواران به اوج خود می رسید. به همین جهت چون می دیدم در مورد امام زمان (علیه السلام) چنین مسائلی مطرح نیست و بلکه آن بزرگوار از همه این فشارهای ظاهری و بدنی به دور هستند و در غیبت به سر می برند، مظلومیت آن حضرت برایم تقریباً نامفهوم بود.
اما با گذشت زمان و دلائل مختلفی که برایم روشن شد، متوجه سخن آن ولیّ خدا شدم و مظلومیت امام زمانم را درک کردم. متوجه شدم که فشارها وسختیهای ظاهری و بدنی که به ناحق بر کسی وارد می شود، تنها یکی از نشانه ها و مصادیق کوچک مظلومیت است. عمده مظلومیت به فشارهای روحی و معنوی بر می گردد و باید در این باره دید وسیعتری داشت.
در قبال این مظلومیت، بار سنگینی از مسئولیت بر دوش خود احساس نمودم. لذا در همین راستا درسال 1419 هجری قمری (1377 هجری شمسی)، طی نوشتن مقاله ای برای دومین اجلاس دو سالانه بررسی ابعاد وجودی حضرت مهدی (علیه السلام) _که در زاهدان برگزار شد_ دلائلی از مظلومیت امام عصر (علیه السلام) را مطرح نمودم. هرچند این مقاله به عنوان هفتمین مقاله در بین پانزده مقاله برگزیده انتخاب شد، اما آنچه که موجب آرامش روحی و لذت قلبی من می شد، این بود که توانسته بودم برای مولایم کاری هرچند ناقص و کوچک انجام دهم . چنانچه قبل از نوشتن مقاله به آن بزرگوار عرض می کردم : آقا! من این مقاله را برای شما می نویسم و خواسته ام این است که شما آن را قبول بفرمایید. در مقابل نظر مبارک شما، نظر دیگران برایم مهم نیست...
در اینجا نیز تصمیم گرفتم برای پاسخ به سوال مهمان محترم در بخش کلام معصوم ، به لطف خدا، قسمتهایی از همان مقاله را به همراه مطالب جدیدتر و منابع جدیدتری بازگو کنم.
به خاطر طولانی بودن مطالب ناچار شدم که آنها را در چند قسمت عنوان کنم . از این جهت از خوانندگان محترم پوزش می خواهم .
مظلومیت امام زمان (علیه السلام) را می توان در دو مرحله بررسی نمود:
الف) بررسی اجمالی مظلومیت امام عصر(علیه السلام) در روایات از تولد تا غیبت.
ب) بررسی تحلیلی و دلائل مظلومیت امام عصر(علیه السلام) درحال حاضر.

الف) بررسی اجمالی مظلومیت امام عصر(علیه السلام) در روایات از تولد تا غیبت.

ائمه اطهار (علیهم السلام) درضمن روایات زیادی به مظلومیت آن حضرت تصریح نموده اند. آن بزرگواران از مدتها قبل خبر مظلومیت و غربت امام زمان ما را به شیعیان گوشزد فرموده اند. در اینجا ما تنها به چند روایت اشاره می کنیم.حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) در این باره می فرمایند:« هو الطرید الوحید الغریب الغائب عن اهله الموتور بأبیه».(1) این روایت تکان دهنده صریحاً به ما می فرماید که امام زمان (علیه السلام) مظلوم هستند. امام کاظم (علیه السلام) که خود نمادی از مظلومیت ائمه اطهار هستند و سالها دور از وطن در غربت و مظلومیت در زندانهای هارون الرشید عباسی به سر بردند ، می فرمایند: او (حضرت مهدی ) رانده شده تنهای دور از وطن است که از اهل خود و شیعیانش غائب است. پدر او را مظلومانه به شهادت می رسانند ولی از قاتلین دادخواهی نمی شود.طرید در لغت به معنای رانده شده و فراری است. امام زمان ما از همان بدو تولّد و دوران -به ظاهر- کودکی، به خاطر ظلم ظالمین از خانواده خویش رانده شدند و البته تا کنون نیز به زندگی تنها و غریبانه خویش ادامه می دهند. در روایت دیگری شخصی از جضرت سید الشهداء سوال می کند: آیا شما صاحب این امر (ظهور و قیام جهانی) هستید؟ امام حسین (علیه السلام) در پاسخ او می فرمایند: « لا! و لکن صاحب الامر الطرید الشرید...». (2) نه ! من امامی نیستم که حکومت جهانی به دست من بر پا شود. اما آن کسی که حکومت جهانی به دست او خواهد بود ، طرد شده و رانده شده خواهد بود... نکته مهم این است که بزرگترین نماد مظلومیت در بین ائمه اطهار ، یعنی امام حسین(علیه السلام) اینچنین سخن از مظلومیت امام مهدی (علیه السلام) می گوید! آن هم سالها قبل از تولّد او! پس مظلومیت امام زمان ما خیلی شدید و جدی است.
نگاهی اجمالی به زندگی حضرت ولیّ عصر (ارواحنا فداه) از تولّد تا آغاز غیبت ایشان، ما را با مظلومیت ایشان بیشتر آشنا می کند. تولّد آن حضرت همراه با خوف و تقیّه شدیدی بود. برای اینکه ما شدت خوف و خفقان را در زمان تولّد ایشان بهتر درک کنیم ، باید بدانیم که تولّد ایشان شباهتی به تولّد حضرت موسی دارد. در زمان فرعون _که از تولّد حضرت موسی بسیار می ترسید_بیش از بیست هزار طفل به دستور او کشته شدند.چرا که فرعون فهمیده بود که پسری از بنی اسرائیل متولّد خواهد شد که حکومت او را از بین می برد. خلفای عباسی نیز ، در زمان خلافت غاصبانه خود ، از تولّد حضرت مهدی (علیه السلام) به شدت در هراس بودند و مخصوصاً در زمان امام عسکری (علیه السلام) سخت مراقب اوضاع بودند که اگر آن حضرت دارای فرزندی شوند او را بکشند. چرا که هم پیامبر اسلام و هم ائمه اطهار (صلوات الله علیهم) همگی بر این مطلب تصریح فرموده بودند که قائم اهل بیت ، آن کسی که بساط حکومت نامشروع خلفا را بر هم می زند و عدالت جهانی را برقرار می فرماید، فرزند امام حسن عسکری (علیه السلام) خواهد بود.
به همین علت منزل امام عسکری شدیداً تحت مراقبت بود. هرچند با معجزه الهی کسی از دربار خلافت متوجّه ولادت حضرت مهدی (علیه السلام) نشد و تنها عده معدود و خاصّی از تولّد ایشان مطلع شدند، ولی به هر حال اوضاع بر امام حسن عسکری و اهل بیت ایشان بسیار سخت می گذشت.
بعد از تولّد امام عصر (علیه السلام) خوف و تقیّه برای حفظ وجود نازنین ایشان بیشتر شد. یکی از مصادیق مظلومیت امام زمان ما این است که در همان سن پنج سالگی و اوائل ورودشان به این دنیا ، دشمنان ظالم ، پدر بزرگوارشان را به شهادت رساندند که هیچ یک از ائمه اطهار ، چنین نبوده اند که در سن پنج سالگی پدرشان به شهادت برسد. مادر بزرگوار امام عصر (علیه السلام) ، حضرت نرجس (علیها سلام) نیز در همان وقت که فرزندشان در سنین 5 یا 6 سالگی بود ، از دار پر محنت دنیا رحلت فرمودند.
امام حسین (علیه السلام) باز هم در بیان مظلومیت فرزندشان حضرت مهدی (علیه السلام) می فرمایند «هو الذی یقسّم میراثه و هو حیّ». (3) یعنی حضرت مهدی همان امام بزرگواری هستند که میراث ایشان تقسیم می شود درحالیکه زنده و در حال حیات هستند.



ب) بررسی تحلیلی مظلومیت حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه)

در ادامه مطالب قبل ان شاء الله در این فصل از مقاله که قسمت اصلی و مورد نظر هم هست ، به بررسی دقیقتر مظلوم واقع شدن امام زمانمان می پرداز&یم و دلائل مهمی از روایات صحیحه برای مظلومیت آن حضرت بیان می کنیم.
دلائل مظلومیت امام زمان (علیه السلام) :
1_ هر ظلمی که در عالم می شود ابتدا در حق امام عصر (علیه السلام) ثابت است.
2_ سنگینی بار مظلومیت تمامی انبیاء و اوصیاء مخصوصاً اهل بیت (علیهم السلام) بر دوش امام عصر است و آن حضرت در مظلومیت تمام آنها شریک هستند .
3_ طولانی شدن غیبت و غفلت شیعیان از آن حضرت .

1_ هر ظلمی که در عالم می شود ، ابتدا درحق امام عصر (ارواحنا فداه) ثابت است . مظلوم به کسی می گویند که به او ظلم شده است و مظلومترین افراد زمان ما ، حضرت مهدی (ارواحنا فداه) می باشند. بخاطر اینکه قرآن کریم می فرماید : النبی اولی بالمومنین من انفسهم.(4) یعنی پیغمبر (صلی الله علیه و آله) اولی است به مومنین از خود آنها . امام عصر (علیه السلام) هم به خاطر ولایتی که بر مومنین دارند از خود مومنین بر آنها اولویت دارند . با این حساب اگر هر کسی مرتکب گناهی شد، این گناه یک نوع ظلم است به نام ظلم به نفس . لذا قبل از اینکه شخص در حق خودش ظلم کند ، در جق پیامبر اکرم و نیز حضرت مهدی (علیه السلام) ظلم کرده است . چرا که گناه را با یکی از اعضای بدن خود انجام می دهد و این اعضاء تحت ولایت تکوینی آن حضرت می باشند و این شخص گناهکار بر خلاف رضایت و ولایت تشریعی امام (علیه السلام) از این اعضاء استفاده کرده است. پس ابتدا به آن حضرت ظلم کرده و باعث مظلومیت آن حضرت شده است و سپس به خودش. به همین دلیل تک تک گناهانی که در سراسر عالم انجام می شود موجب مظلومیت آن حضرت می باشد.
از سوی دیگر این همه ظلم و ستمی که از سوی ظالمین و کفّار بر شیعیان می شود ، همه و همه باعث و دلیل مظلومیت آن حضرت است. این همه ظلم به شیعه و از بین بردن جان و مال و ناموس دوستان و معتقدین به آن حضرت در سراسر جهان ، قبل از اینکه ظلم به شیعیان باشد ، ظلم به امام آنها می باشد. ما می شنویم که در فلان کشور سر از تن یک شیعه جدا می کنند و سپس به پایکوبی و رقص می پردازند ، اما امام زمانمان عین این صحنه را می بینند.(5) و این مسئله با توضیحات فوق مظلومیت شدید امام عصر (علیه السلام) را برای ما آشکار می کند
ادامه دارد ...

آخر من دید محدودی از مظلومیت داشتم و بر مبنای آن دید محدود ، می پنداشتم تنها کسانی مظلوم هستند که از نظر ظاهری و مادی و یا بدنی حقوق آنها پایمال شده باشد . به همین خاطر در مورد ائمه اطهار تنها نماد مظلومیت آنها برای من، همان فشارهای بدنی و ظاهری بود که در قالب شهادت آن بزرگواران به اوج خود می رسید. به همین جهت چون می دیدم در مورد امام زمان (علیه السلام) چنین مسائلی مطرح نیست و بلکه آن بزرگوار از همه این فشارهای ظاهری و بدنی به دور هستند و در غیبت به سر می برند، مظلومیت آن حضرت برایم تقریباً نامفهوم بود.
اما با گذشت زمان و دلائل مختلفی که برایم روشن شد، متوجه سخن آن ولیّ خدا شدم و مظلومیت امام زمانم را درک کردم. متوجه شدم که فشارها وسختیهای ظاهری و بدنی که به ناحق بر کسی وارد می شود، تنها یکی از نشانه ها و مصادیق کوچک مظلومیت است. عمده مظلومیت به فشارهای روحی و معنوی بر می گردد و باید در این باره دید وسیعتری داشت.
در قبال این مظلومیت، بار سنگینی از مسئولیت بر دوش خود احساس نمودم. لذا در همین راستا درسال 1419 هجری قمری (1377 هجری شمسی)، طی نوشتن مقاله ای برای دومین اجلاس دو سالانه بررسی ابعاد وجودی حضرت مهدی (علیه السلام) _که در زاهدان برگزار شد_ دلائلی از مظلومیت امام عصر (علیه السلام) را مطرح نمودم. هرچند این مقاله به عنوان هفتمین مقاله در بین پانزده مقاله برگزیده انتخاب شد، اما آنچه که موجب آرامش روحی و لذت قلبی من می شد، این بود که توانسته بودم برای مولایم کاری هرچند ناقص و کوچک انجام دهم . چنانچه قبل از نوشتن مقاله به آن بزرگوار عرض می کردم : آقا! من این مقاله را برای شما می نویسم و خواسته ام این است که شما آن را قبول بفرمایید. در مقابل نظر مبارک شما، نظر دیگران برایم مهم نیست...
در اینجا نیز تصمیم گرفتم برای پاسخ به سوال مهمان محترم در بخش کلام معصوم ، به لطف خدا، قسمتهایی از همان مقاله را به همراه مطالب جدیدتر و منابع جدیدتری بازگو کنم.
به خاطر طولانی بودن مطالب ناچار شدم که آنها را در چند قسمت عنوان کنم . از این جهت از خوانندگان محترم پوزش می خواهم .
مظلومیت امام زمان (علیه السلام) را می توان در دو مرحله بررسی نمود:
الف) بررسی اجمالی مظلومیت امام عصر(علیه السلام) در روایات از تولد تا غیبت.
ب) بررسی تحلیلی و دلائل مظلومیت امام عصر(علیه السلام) درحال حاضر.

الف) بررسی اجمالی مظلومیت امام عصر(علیه السلام) در روایات از تولد تا غیبت.

ائمه اطهار (علیهم السلام) درضمن روایات زیادی به مظلومیت آن حضرت تصریح نموده اند. آن بزرگواران از مدتها قبل خبر مظلومیت و غربت امام زمان ما را به شیعیان گوشزد فرموده اند. در اینجا ما تنها به چند روایت اشاره می کنیم.حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) در این باره می فرمایند:« هو الطرید الوحید الغریب الغائب عن اهله الموتور بأبیه».(1) این روایت تکان دهنده صریحاً به ما می فرماید که امام زمان (علیه السلام) مظلوم هستند. امام کاظم (علیه السلام) که خود نمادی از مظلومیت ائمه اطهار هستند و سالها دور از وطن در غربت و مظلومیت در زندانهای هارون الرشید عباسی به سر بردند ، می فرمایند: او (حضرت مهدی ) رانده شده تنهای دور از وطن است که از اهل خود و شیعیانش غائب است. پدر او را مظلومانه به شهادت می رسانند ولی از قاتلین دادخواهی نمی شود.طرید در لغت به معنای رانده شده و فراری است. امام زمان ما از همان بدو تولّد و دوران -به ظاهر- کودکی، به خاطر ظلم ظالمین از خانواده خویش رانده شدند و البته تا کنون نیز به زندگی تنها و غریبانه خویش ادامه می دهند. در روایت دیگری شخصی از جضرت سید الشهداء سوال می کند: آیا شما صاحب این امر (ظهور و قیام جهانی) هستید؟ امام حسین (علیه السلام) در پاسخ او می فرمایند: « لا! و لکن صاحب الامر الطرید الشرید...». (2) نه ! من امامی نیستم که حکومت جهانی به دست من بر پا شود. اما آن کسی که حکومت جهانی به دست او خواهد بود ، طرد شده و رانده شده خواهد بود... نکته مهم این است که بزرگترین نماد مظلومیت در بین ائمه اطهار ، یعنی امام حسین(علیه السلام) اینچنین سخن از مظلومیت امام مهدی (علیه السلام) می گوید! آن هم سالها قبل از تولّد او! پس مظلومیت امام زمان ما خیلی شدید و جدی است.
نگاهی اجمالی به زندگی حضرت ولیّ عصر (ارواحنا فداه) از تولّد تا آغاز غیبت ایشان، ما را با مظلومیت ایشان بیشتر آشنا می کند. تولّد آن حضرت همراه با خوف و تقیّه شدیدی بود. برای اینکه ما شدت خوف و خفقان را در زمان تولّد ایشان بهتر درک کنیم ، باید بدانیم که تولّد ایشان شباهتی به تولّد حضرت موسی دارد. در زمان فرعون _که از تولّد حضرت موسی بسیار می ترسید_بیش از بیست هزار طفل به دستور او کشته شدند.چرا که فرعون فهمیده بود که پسری از بنی اسرائیل متولّد خواهد شد که حکومت او را از بین می برد. خلفای عباسی نیز ، در زمان خلافت غاصبانه خود ، از تولّد حضرت مهدی (علیه السلام) به شدت در هراس بودند و مخصوصاً در زمان امام عسکری (علیه السلام) سخت مراقب اوضاع بودند که اگر آن حضرت دارای فرزندی شوند او را بکشند. چرا که هم پیامبر اسلام و هم ائمه اطهار (صلوات الله علیهم) همگی بر این مطلب تصریح فرموده بودند که قائم اهل بیت ، آن کسی که بساط حکومت نامشروع خلفا را بر هم می زند و عدالت جهانی را برقرار می فرماید، فرزند امام حسن عسکری (علیه السلام) خواهد بود.
به همین علت منزل امام عسکری شدیداً تحت مراقبت بود. هرچند با معجزه الهی کسی از دربار خلافت متوجّه ولادت حضرت مهدی (علیه السلام) نشد و تنها عده معدود و خاصّی از تولّد ایشان مطلع شدند، ولی به هر حال اوضاع بر امام حسن عسکری و اهل بیت ایشان بسیار سخت می گذشت.
بعد از تولّد امام عصر (علیه السلام) خوف و تقیّه برای حفظ وجود نازنین ایشان بیشتر شد. یکی از مصادیق مظلومیت امام زمان ما این است که در همان سن پنج سالگی و اوائل ورودشان به این دنیا ، دشمنان ظالم ، پدر بزرگوارشان را به شهادت رساندند که هیچ یک از ائمه اطهار ، چنین نبوده اند که در سن پنج سالگی پدرشان به شهادت برسد. مادر بزرگوار امام عصر (علیه السلام) ، حضرت نرجس (علیها سلام) نیز در همان وقت که فرزندشان در سنین 5 یا 6 سالگی بود ، از دار پر محنت دنیا رحلت فرمودند.
امام حسین (علیه السلام) باز هم در بیان مظلومیت فرزندشان حضرت مهدی (علیه السلام) می فرمایند «هو الذی یقسّم میراثه و هو حیّ». (3) یعنی حضرت مهدی همان امام بزرگواری هستند که میراث ایشان تقسیم می شود درحالیکه زنده و در حال حیات هستند.



ب) بررسی تحلیلی مظلومیت حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه)

در ادامه مطالب قبل ان شاء الله در این فصل از مقاله که قسمت اصلی و مورد نظر هم هست ، به بررسی دقیقتر مظلوم واقع شدن امام زمانمان می پرداز&یم و دلائل مهمی از روایات صحیحه برای مظلومیت آن حضرت بیان می کنیم.
دلائل مظلومیت امام زمان (علیه السلام) :
1_ هر ظلمی که در عالم می شود ابتدا در حق امام عصر (علیه السلام) ثابت است.
2_ سنگینی بار مظلومیت تمامی انبیاء و اوصیاء مخصوصاً اهل بیت (علیهم السلام) بر دوش امام عصر است و آن حضرت در مظلومیت تمام آنها شریک هستند .
3_ طولانی شدن غیبت و غفلت شیعیان از آن حضرت .

1_ هر ظلمی که در عالم می شود ، ابتدا درحق امام عصر (ارواحنا فداه) ثابت است . مظلوم به کسی می گویند که به او ظلم شده است و مظلومترین افراد زمان ما ، حضرت مهدی (ارواحنا فداه) می باشند. بخاطر اینکه قرآن کریم می فرماید : النبی اولی بالمومنین من انفسهم.(4) یعنی پیغمبر (صلی الله علیه و آله) اولی است به مومنین از خود آنها . امام عصر (علیه السلام) هم به خاطر ولایتی که بر مومنین دارند از خود مومنین بر آنها اولویت دارند . با این حساب اگر هر کسی مرتکب گناهی شد، این گناه یک نوع ظلم است به نام ظلم به نفس . لذا قبل از اینکه شخص در حق خودش ظلم کند ، در جق پیامبر اکرم و نیز حضرت مهدی (علیه السلام) ظلم کرده است . چرا که گناه را با یکی از اعضای بدن خود انجام می دهد و این اعضاء تحت ولایت تکوینی آن حضرت می باشند و این شخص گناهکار بر خلاف رضایت و ولایت تشریعی امام (علیه السلام) از این اعضاء استفاده کرده است. پس ابتدا به آن حضرت ظلم کرده و باعث مظلومیت آن حضرت شده است و سپس به خودش. به همین دلیل تک تک گناهانی که در سراسر عالم انجام می شود موجب مظلومیت آن حضرت می باشد.
از سوی دیگر این همه ظلم و ستمی که از سوی ظالمین و کفّار بر شیعیان می شود ، همه و همه باعث و دلیل مظلومیت آن حضرت است. این همه ظلم به شیعه و از بین بردن جان و مال و ناموس دوستان و معتقدین به آن حضرت در سراسر جهان ، قبل از اینکه ظلم به شیعیان باشد ، ظلم به امام آنها می باشد. ما می شنویم که در فلان کشور سر از تن یک شیعه جدا می کنند و سپس به پایکوبی و رقص می پردازند ، اما امام زمانمان عین این صحنه را می بینند.(5) و این مسئله با توضیحات فوق مظلومیت شدید امام عصر (علیه السلام) را برای ما آشکار می کند

واژه «فلسفه» مشترک لفظی است؛ یعنی از واژه‌هایی است که دارای معانی لغوی ، عرفی و اصطلاحی متعددی می‌باشد. عدم دقت به واژه‌های مشترک لفظی در مباحث علمی، گاه منشأ بسیاری از مغالطات می‌شود. از این رو، پیش از ورود به بحث، باید به معانی مختلف این واژه و تفاوت‌های آن دقت شود تا از خلط و اشتباه جلوگیری گردد.

1. کلمه فلسفه، گاهی به صورت مضاف به کار می‌رود . مانند فلسفة اخلاق یا فلسفة حقوق. این تعبیرها از سوی کسانی به کار می رود که تنها علوم تجربی را «علم» می دانند و آن دسته از معارف بشری را که به وسیله تجربه حسی, دست نیافتنی است، فلسفه می‌نامند. مراد از «فلسفه غیبت امام عصر(ع)»، پاسخ به این پرسش است که اگر حضرت مهدی(ع) امام جامعه مسلمانان است چرا باید در غیبت باشد؟ او چگونه رهبری است که در بین پیروان حضور ندارد؟ در غیبت چه چیزهایی است که در حضور موجود نیست و باعث می شود غیبت محقق شود؟ 2. گاهی واژه «فلسفه غیبت» ، در معانی دیگر به کار می‌رود. مانند این‌که فلسفه غیبت به معنای علل، عوامل و مجموعه حوادث منجر به غیبت ، به کار می‌رود. گاه، مراد از فلسفه غیبت فواید غیبت است و این که امام غایب چه فایده‌هایی دارد؟ پیروان امام چه سودی از غیبت او می برند؟ گاه مراد از این واژه، آثار غیبت است و این که وقتی امام غایب شد، چه اثری در جامعه مسلمانان باقی می‌گذارد؟ 3. بحث فلسفه غیبت امام زمان (ع) از مباحث کلامی شیعه و دارای پیشینه طولانی است؛ چون ما می‌خواهیم پاسخ کوتاهی به این پرسش بدهیم، بخشی از روایت‌ها را که بیشتر مورد توجه پژوهش‌گران بوده است، نقل می‌کنیم. فلسفه غیبت : الف. رهایی از پیمان با طاغوت ها برخی از امامان بنا به شرایط ومقتضیات ویژه اجتماعی و برای تأمین مصالح امت اسلامی با برخی حاکمان ناحق، پیمان‌ها و تعهدهای دوجانبه‌ای برقرار می‌کردند. در برخی حدیث‌ها آمده است غیبت امام مهدی (ع)، برای رهایی ایشان از تعهد و پیمان با سرکشان و طاغوت های دوره های گوناگون است. کلینی در کافی می نویسد: هشام بن سالم از امام صادق(ع) نقل می کند که فرمود: «قائم(عج) قیام کند در حالی که پیمان، قرار و بیعتی با هیچ کس نداشته باشد(وامدار کسی نباشد)»3 ب. حفظ امام عصر(عج) بررسی وضعیت سیاسی‌ـ اجتماعی هریک از امامان، ما را به این نکته رهنمون می‌کند که حاکمان غاصب هم‌دوره امامان،‌ چنان عرصه را بر فعالیت‌های تبلیغی شیعه تنگ کردند که حتی امام عسکری, پدر شریف امام عصر(ع)، نتوانست در طول عمر شریفش، به زیارت حج مشرف شود. بررسی سن امامان هنگام شهادت، گواه این مسأله است که خلفا, بقای خود را در از بین بردن آنان می دانستند. از این رو پیش از ولادت حضرت مهدی(عج)، خانه امام حسن عسکری(ع) و حتی زنان آن حضرت، چنان در کنترل جاسوسان معتمد خلیفه عباسی بود که به امر پروردگار، آثار حمل در مادر بزرگوار آن حضرت آشکار نبوده است. کلینی در کافی چندین حدیث در این‌باره ذکر می‌کند که یکی از آن‌ها چنین است: زراره می‌گوید: شنیدم امام صادق(ع) می‌فرمود: «برای آن جوان (یعنی امام مهدی(ع)) غیبتی است پیش از قیامش». زراره دلیلش را می‌پرسد؛ امام می فرماید: «بیم دارد ـ‌ و با دست خود به شکم مبارکش اشاره کرد ـ » یعنی برای حفظ جانش، غائب می‌شود. ج. آمادگی جهانیان قرآن کریم در آیه 30 سوره بقره هنگام نقل داستان خلقت حضرت آدم(ع)، اعتراض فرشتگان به خدا درباره آفریدن انسان را متذکر می شود: «به یاد‌آر آن‌گاه که خدا به فرشتگان گفت: من در زمین جانشینی خواهم گماشت. گفتند: آیا کسانی را خواهی گماشت که در زمین فساد کنند و خون ریزند؟ ... خدا فرمود:‌ من چیزی (از اسرار آفرینش بشر) را می‌دانم که شما نمی‌دانید». بی شک از ابتدای خلقت انسان، زمینِ سراسر خوبی، نیکی و پرستش خدا، آرزوی فرشتگان و انسان‌ها بوده است. حکومت واحد جهانی امام عصر(ع) دربردارنده همه خوبی‌ها و فضایل امت‌های پیشین است. هر خوبی،‌ کمال و نعمت بهشتی که قابلیت موجود شدن در زمین و عالم ماده را دارد، در آن دوره پدیدار می‌شود. از این رو گسترش و استقرار این حکومت، زمینه و آمادگی جهانی را لازم دارد (تا این جا بخشی از پاسخ پرسش سوم نیز روشن می‌شود ). از این روی در روایت‌ها مؤمنان ثابت قدم در هنگام غیبت، ستوده شده اند و عبادت هایشان، بهترین عبادت‌ها دانسته شده است. فواید غیبت : الف. آزمایش در دوران غیبت امام(ع)، مردم مورد آزمایش قرار می‌گیرند و درآزمایش، انسان‌های شکیبا و صالح به کمال می رسند. مرحوم شیخ کلینی (وفات 329 ه.ق) در دوران غیبت صغرای امام مهدی (ع) می‌زیسته است. او در کتاب شریف الکافی، در باب «علةالغیبة» چند حدیث بیان می کند که یکی از آن ها چنین است: زراره از امام صادق(ع) نقل می‌کند که فرمود: «همانا برای قائم (عج) پیش از قیامش غیبتی است ... همانا خدای عزوجل دوست دارد که شیعه را بیازماید.‌ پس آن‌گاه باطلان گمراه خواهند شد».[xix] ب. جداکردن حق از باطل در برخی روایت‌ها آمده است که فلسفه غیبت امام عصر (ع)، غربال شدن انسان‌های صالح و تشخیص سره از ناسره و روشن شدن راه حق از راه باطل است. منصور صیقل می گوید:‌ امام صادق (ع) به من فرمود: «ای منصور، همانا این امر (غیبت) به شما نمی رسد، مگر پس از ناامیدی.‌ به خدا سوگند (غیبت) برای این است که (خوبانتان از بدانتان) تمییز داده شوید».[xix] ج. شکوفاشدن استعدادها در غیبت، نیکان و بدان جامعه، هر کدام توانایی‌ها و استعدادهای خود در خیر و شر را به غایت فعلیت می‌رسانند: خوبان رشد می کنند و بدان در حضیض باطل، بیشتر فرو می‌روند. هم‌چنین باید نطفه مؤمنی در صلب کافری نباشد تا ایشان ظهور کند. در ادامه حدیث پیشین، امام صادق چنین می فرماید:‌ «به خدا سوگند (غیبت) برای این است که بدان تیره‌بخت شوند و خوبان (رشد کنند و) به سعادت برسند». برای مطالعه بیشتر در‌باره پاسخ این پرسش، مقاله‌هایی در بخش کتابخانه پایگاه اطلاع رسانی اجلاس حضرت مهدی (ع) وجود دارد که می توانید به تفصیل مطالعه نمایید. 1. مقاله «علل الغیبه و فلسفتها»، محمد هادی یوسفی غروی، کتاب مجموعه مقالات برگزیده اجلاس سوم، ج 2. 2. مقاله «فلسفه و آثار غیبت در روایات»، ابراهیم رمضانیان، کتاب مجموعه مقالات برگزیده اجلاس سوم، ج 1. 3. مقاله «غیبت امام زمان(ع)، علل و آثار آن از دیدگاه امیرالمؤمنین(ع)»، میرصادق سیدنژاد،‌ کتاب مجموعه مقالات برگزیده اجلاس سوم، ج 1. 4. کتاب نگاهی تحلیلی به زندگانی حضرت مهدی(عج)، بخش حکمت و دلایل غیبت, صص 161 تا پایان. 5. کتاب سیمای امام مهدی(عج) ،‌بخش دوم، علل غیبت حضرت مهدی(عج)، صص 38 تا 40. "

دوستان به این وبلاگ خوش آمدید

این وبلاگ کار خودش را چند روزی بیش نیست که شروع کرده است و قصد در افزایش فرهنگ دینی دارد

نظرات احتمال خود را در قسمت نظر دهی برای ما بفرستید تا از آن ها در وبلاگ استفاده شود.

و اگر به مطلبی نیاز داشتید که در وبلاگ موجود نیست به ما اطلاع دهید تا در اسرع وقت بگذاریم

از بازدید و انتخاب شما متشکریم